Wpisanie działań do planu gospodarki niskoemisyjnej wymaga ustalonej wizji rozwoju gminy, obejmującej działania inwestycyjne i nieinwestycyjne, czyli planowanie przestrzenne, zamówienia publiczne, edukację i informację.

Dla każdego z planowanych przedsięwzięć musi być sporządzony opis, podany czas realizacji i źródła finansowania. Należy oszacować koszty zadania, oszczędność energii
i redukcję emisji CO2. Dla inwestycji związanych z pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych trzeba podać wielkość produkcji energii. Przy każdym projekcie muszą być wskazane osoby, wydziały lub instytucje odpowiedzialne za realizację zadania.

Plan gospodarki niskoemisyjnej nie może być traktowany jako dokument skończony. Zmienia się on w czasie, wymaga co najmniej raz w roku uzupełnienia bazy danych oraz stałego analizowania prowadzonych działań i rozwoju gminy. PGN musi być monitorowany i w razie potrzeby aktualizowany. Trzeba prowadzić ocenę realizacji zamierzeń i sporządzać raporty dla rady gminy. PGN powinien zawierać opis sposobu, w jaki władze lokalne zamierzają zapewnić kontynuację podjętych działań i monitorować ich rezultaty. Już na etapie tworzenia planu należy przewidzieć, kto w urzędzie gminy będzie za to odpowiedzialny. Kadra powinna posiadać odpowiednie kwalifikacje i ukończyć stosowne szkolenia.