Kamienice mieszczańskie wokół Rynku Starego Miasta wznoszone od XV w. zachowały w swoich murach wiele cennych detali architektonicznych świadczących o bogatej przeszłości historycznej tych budynków.
Nr 4 z zachowanym późnorenesansowym portalem i rekonstruowanymi obramieniami renesansowych okien na piętrze.

Nr 5 zwana konwiktem Boboli, w XVII w. pełniła rolę bursy dla młodzieży kształcącej się w Colegium Gostomianum. W jednym z pomieszczeń parteru zachowało się malowidło z 1600 roku z przedstawieniem Chrystusa Sędziego i otaczających go postaci - zapewne właścicieli kamienicy.

Nr 10 zwana Kamienicą Oleśnickich, zachowała pierwotny układ przestrzenny. W kamienicy tej w 1570 roku przedstawiciele polskich luteran, kalwinów i braci czeskich zawarli "zgodę" i opracowali obowiązujący katechizm. Z dziedzińca tej kamienicy jest wejście do Podziemnej Trasy Turystycznej.

Nr 12 dawny odwach, budynek klasycystyczny wzniesiony w XIX w.

Nr 14 zwana domem Mikołaja Gomółki - wybitnego kompozytora polskiego doby renesansu

Nr 23 jedna z cenniejszych kamienic, w XVI w należała do Greka Kojszora. Zachowała oryginalny układ przestrzenny.

Nr 27 zwana "Pod Ciżemką", w XVI w. własność Węgra Lazarczyka piwowara. Na piętrze, w sali restauracyjnej strop drewniany i renesansowe biforium.

Nr 31 w XIX w. własność rodziny Dutreppich, zachowała oryginalny układ przestrzenny parteru.