Góry Pieprzowe nazywane też "Pieprzówkami" odsłaniają bardzo stare skały kambryjskie, liczące 500 milionów lat. Jest to jedyne tego typu odsłonięcie w Europie. Na odcinku około 1 km w stromej, wysokiej miejscami na 60 m krawędzi doliny Wisły ciągną się wychodnie iłołupków kambryjskich, przecinane siecią spękań i uskoków. Całość pokrywa warstwa lessu.

Góry Pieprzowe są wschodnim zakończeniem Gór Świętokrzyskich i rezerwatem geologiczno-przyrodniczym. Chronione są tu także zespoły roślinności stepowej takiej jak: wisienka karłowata, ostnica włosowata, czy też przetacznik siwy. Jest to także jedyne w Polsce miejsce występowania krwawnika szczecinolistnego. Osobliwością są skupiska 15 gatunków dzikiej róży, z których najrzadszą jest Rosa Wagae. Jest to także ewenement w skali europejskiej. W Pieprzówkach żyją także rzadkie gatunki owadów. Najłatwiej do Pieprzówek dojść wałem wiślanym lub ulicą Błonie.

Cennym zabytkiem przyrodniczym Sandomierza jest lessowy Wąwóz Królowej Jadwigi, znajdujący się w południowo zachodniej części miasta. Początek wąwozu znajduje się w pobliżu kościoła św. Pawła. Wąwóz ma długość ok. 500 m. Jego strome zbocza, miejscami osiągające nawet 10 m wysokości, porośnięte są bujną roślinnością. Wąwóz jest objęty ochroną, znajduje się tu 12 pomników przyrody ożywionej. Należą do nich: jesion wyniosły, klon pospolity, dąb szypułkowy i lipa drobnolistna oraz wisienka karłowata.
Przyrodniczy zabytek powstał ze skały lessowej w wyniku erozji wodnej, która trwa do dnia dzisiejszego. Woda wypłukuje wąwóz, powodując ciągłe jego pogłębianie. Konary drzew, które łączą się ze sobą dają wrażenie zamknietego tunelu. Wszystko to nadaje wąwozowi tajemniczy i niezwykły uroki.

Park Piszczele położony jest w centralnej części miasta. Nazwa Parku powstała w związku z znalezieniem na jego terenie ludzkich kości piszczel. Obszar Parku ma zróżnicowaną topografię terenu, można zauważyć liczne wcięcia w skały lessowe. Dnem wąwozu Parku Piszczele płynie potok Piszczelka.Teren obrastają takie gatunki drzew jak: wiązy, klony, kasztanowce, akacje, topole.
Odnowiony Park stanowi doskonałe miejsce zarówno dla odpoczynku wśród bujnej roślinności, jak również miejsce zabaw dla dzieci i młodzieży. W Parku Piszczele znajdują się: ścieżki spacerowe i rowerowe, skate-park, boiska trawiaste oraz boisko asfaltowe do gry w koszykówkę, altany, Zielone Centrum Kultury na szczycie Polany Słonecznej, na której zimą montowany jest mini-wyciąg narciarski oraz tzw. Ścieżka Tarzana czyli park linowy, który składa się z 10 baz ulokowanych w konarach drzew oraz z przejść między nimi.

Park Miejski został założony w drugiej połowie XIX w. Spośród występujących tu drzew przeważają: kasztanowiec i lipa. Z innych gatunków drzew spotyka się następujące: dąb, topola, buk, jesion, klon, akacja oraz sosnę i modrzew. Za najciekawsze oraz najcenniejsze pod względem przyrodniczym należy uznać aleję lipową o przebiegu wzdłuż ulicy Słowackiego oraz pojedyncze okazy dęba, buka, klonu, jesionu w tej samej części Parku. Niewątpliwie są to najstarsze nasadzenia w jego obrębie.  Wśród alejek parkowych przeważają kasztanowce. Na terenie parku rosną drzewa uznane za pomniki przyrody.

Pomniki przyrody w Parku Miejskim:

Buk pospolity, w obwodzie 330cm, o wysokości 31m. Drzewo rośnie w Parku
Miejskim w centrum obok ścieżki wiodącej po skosie w kierunku północno-wschodnim
w kierunku pl. św. Wojciecha.

Dąb szypułkowy, w obwodzie 370cm, o wysokości 28m. Drzewo rośnie na terenie
Parku Miejskiego, w południowo-wschodniej części parku, w niedalekiej odległości od
zbiegu ulic Słowackiego, Ogrodowej i Reformackie.

Buk pospolity, w obwodzie 355cm, o wysokości 25m. Drzewo rośnie na terenie
Parku Miejskiego w jego południowo - zachodniej części przy asfaltowej alejce, która
prowadzi od strony ul.Słowackiego w centralną cześć parku

W południowo-zachodniej części Sandomierza na osiedlu Krakówka znajduje się tajemnicze Wzgórze Salve Regina. Wzgórze ma charakterystyczną formę graniastosłupa foremnego o wyraźnie spłaszczonych trójkątnych stokach, których podstawa wyraźnie odcina się od podłoża. Jedynie część wschodnia obiektu zatraciła pierwotną formą, co spowodowane zostało zniszczeniami przez uprawy ogrodowe. Po stronie północnej monumentu widoczny jest wyryty w murawie półkolisty napis „SALVE REGINA”, który w myśl lokalnej tradycji jest od zawsze, co więcej - nigdy nie zarasta trawą. Uwagę przyciąga wielkość i kształt obiektu. Jego średnica u podstawy wynosi około 40 m, przy wysokości wyniesienia ponad 11 m. Początkowo uważano, że jest to kurhan - być może kopiec grobowy legendarnego założyciela miasta Sudomira pochodzący przypuszczalnie z VIII wieku. Na szczycie wzgórza znajduje się figura z krzyżem płaskorzeźbą Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Figura wzniesiona na pamiątkę  Konfederacji Barskiej. Ze wzgórzem tym wiąże się szereg podań i legend.  W świetle jednej z nich ma się tu znajdować kurhan grzebalny, usypany ponad stosem ciałopalnym (przypuszczalnie ze zwłokami założyciela osady) na wzór kopca Krakusa w Krakowie. Powołując się na Oskara Kolberga Krzysztof Seliga podaje, iż podczas najazdu Tatarów i wymordowania sporej liczby Dominikanów hodowany w klasztorze dominikańskim byk wyrwał się i podjął pogoń za Tatarami aby pomścić ich śmierć. Nie mogąc jednak ich dopaść, usypał kopytami ów kopiec, a następnie wyrył na jego szczycie wspomniany napis „Salve Regina” czyli Witaj Królowo.