Jerzy Borowski urodził się 4 stycznia 1950 roku w Sandomierzu, w rodzinie od wielu pokoleń związanej z tym miastem. Szkołę podstawową ukończył w Trześni. Jest absolwentem znanego sandomierskiego I Liceum Ogólnokształcącego Collegium Gostomianum. Studiował na Uniwersytecie Śląskim i Politechnice Świętokrzyskiej, gdzie uzyskał tytuł magistra inżyniera na Wydziale Mechanicznym. Podyplomowe studia w zakresie Administracji Samorządowej ukończył w Wyższej Szkole Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu.
Kiedyś należał do ZSP, PZPR, „Solidarności” i SLD, a od kilku lat jest bezpartyjny. Jedyna „partia”, której jest orędownikiem ma na imię SANDOMIERZ.
Pierwszą pracę podjął w Kopalni Siarki w Machowie. Pracował między innymi w Kieleckiej Fabryce Pomp i Centrum Produkcyjnym Pneumatyki. W 1987 roku powrócił na stałe do swego rodzinnego, ukochanego Sandomierza. Podjął pracę w Kombinacie Huta Stalowa Wola, gdzie do 1992 roku pracował na stanowisku kierownika Wydziału Produkcji.
Pełnił mandat radnego Rady Miasta Sandomierza II i III kadencji w latach 1994-1998 i 1998-2002. W tym czasie aktywnie i skutecznie działał na rzecz mieszkańców w Komisjach: Opieki Społecznej, Ochrony Rodziny i Zdrowia oraz Praworządności i Polityki Mieszkaniowej.
Przez cały okres obu kadencji był członkiem Zarządu Miasta Sandomierza. Na stanowisko Zastępcy Burmistrza Sandomierza powołany został p raz pierwszy w 1995 roku i pełnił tę funkcję do 2002 roku.
W kolejnych wyborach samorządowych w 2002 roku, 2006 roku, kandydował i został wybrany w wyborach powszechnych na stanowisko Burmistrza Sandomierza. Z kolei w wyborach samorządowych w 2010 roku, już w pierwszej turze, został wybrany na trzecią z kolei kadencję na stanowisko Burmistrza Sandomierza.
Przez cały okres działalności i pracy w samorządzie był pomysłodawcą i inicjatorem wielu ważnych dla rozwoju Sandomierza przedsięwzięć. To właśnie z jego inicjatywy wprowadzono rozwiązania proekologiczne w trakcie budowy oczyszczalni ścieków oraz podczas modernizacji kotłowni miejskich. Był inicjatorem rozbudowy miejskiej infrastruktury technicznej oraz budowy budynku komunalnego dla najbiedniejszych rodzin.
Organizował społeczne komitety wśród mieszkańców Sandomierza, które we współpracy z samorządem realizowały zadania w zakresie budowy wodociągów i kanalizacji oraz telefonizacji w prawobrzeżnej części miasta.
Aktywnie uczestniczył w tworzeniu Wyższej Szkoły Humanistyczno-Przyrodniczej Studium Generale Sandomiriense. Z sukcesem zabiegał o powołanie w Sandomierzu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej. Jest także członkiem Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego.
Wchodził w skład grupy inicjatorów budowy pierwszej hali sportowej i basenu krytego w Sandomierzu, które dziś służą całej społeczności lokalnej.
Od 1998 do 2003 roku, jako członek Rady Sandomierskiej Fundacji Zdrowia, wspierał swymi decyzjami ochronę zdrowia w zakresie zakupu sprzętu medycznego dla sandomierskiego szpitala, w tym tomografu komputerowego. Aktywnie uczestniczył w tworzeniu „Hemodynamiki” w Oddziale Kardiologii szpitala w Sandomierzu.
W 1999 roku współorganizował przygotowanie Sandomierza do pamiętnego, historycznego dnia wizyty apostolskiej Ojca Świętego Jana Pawła II.
Aktywnie działa w Fundacji Sandomierskiej na rzecz wyzwalania inicjatyw gospodarczych i tworzenia nowych miejsc pracy przeciwdziałając bezrobociu.
Jest znakomitym organizatorem życia publicznego w mieście. Zabiega o rozwój cywilizacyjny i obszarowy miasta. Jest rzecznikiem dialogu i porozumienia nie tylko z organizacjami mieszkańców Sandomierza, ale również współpracy partnerskiej miasta z samorządami miejscowości innych państw. Najlepszym przykładem jest długoletnie partnerstwo Sandomierza i niemieckiego miasta Emmendingen, nawiązanie współpracy z angielskim Newark-on-Trent oraz z ukraińskim Ostrogiem. W codziennym życiu kieruje się okazywaniem szacunku do historii, a także patriotycznym wychowaniem. Od kilku lat jest wiceprezesem sandomierskiego koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. 
Skutecznie pozyskuje środki finansowe z funduszy unijnych, ministerialnych, wojewódzkich i organizacji pozarządowych na rzecz rozwoju Sandomierza.
W uznaniu jego działań i zasług odznaczony został: Złotą Odznaką Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Prywatnie Pan Jerzy Borowski jest mężem i ojcem dwóch córek oraz dziadkiem trojga ukochanych wnucząt - pięcioletniej Olgi, trzyletniej Hani i półrocznego Kuby.
Jego ulubionym hobby jest sport. Latem z upodobaniem pływa motorówką i na nartach wodnych, a zimą szusuje ze stoków górskich. Chętnie gra też w brydża, a także wędkuje. W wolnych chwilach lubi „kucharzenie”.
Jest człowiekiem pełnym optymizmu i wiary, iż ważne, konieczne dla Sandomierza i mieszkańców przedsięwzięcia - pomimo największych trudności - uda się zrealizować. Jego pozytywne nastawienie, otwartość i wolę współpracy z każdym, dla dobra realizowanej sprawy, skutkuje niezwykła skutecznością w realizowanych przez niego planach i zamierzeniach.