Mikołaj Trąba

Urodził się ok. 1358 r. w Sandomierzu. Będąc duchowym katolikiem pełnił od 1390 r. urząd notariusza królewskiego a później podkanclerza koronnego. Jako doradca Władysława II Jagiełły, należał do zwolenników aktywnej polityki antykrzyżackiej. W czasie kiedy był przewodniczącym polskiej delegacji, został wysunięty jako kandydat na papieża. Mając na celu uzyskanie pontyfikatu, zasilił antypolską koalicję, czym zraził do siebie jego wielu dotychczasowych zwolenników. W 1418 r. papież Marcin V nadał mu, jako pierwszemu, tytuł Primas Regni, tzn Prymas Polski. Trąba sprawował urząd arcybiskupa metropolity gnieźnieńskiego przez 10 lat. Nie zrezygnował z polityki, mimo iż piastował najwyższą godność kościelną w Polsce. Zmarł 2 grudnia 1422 r. na Węgrzech. Obecnie jego ciało spoczywa w katedrze gnieźnieńskiej.

Marcin z Urzędowa
Syn mieszczanina, studia ukończył na Akademii Krakowskiej na Wydziale Nauk Wyzwolonych, gdzie został bakałarzem, w następnych latach uzyskał tytuł magistra i docenta. Podjął również naukę na kierunku medycyna. Po powrocie do Polski w 1544 roku otrzymał posadę proboszcza w Urzędowie oraz dodatkowo w Modliborzycach. Jako jeden z pierwszych napisał w latach 1543 - 1553 dzieło Herbarz Polski. Jest autore ilustrowanej encyklopedii z zakresu botaniki, medycyny która została wydana dopiero po jego śmierci w Krakowie w roku 1595. Zawierała wiadomości z zakresu występujących w Polsce roślin, zwierząt i minerałów. Zmarł w Sandomierzu gdzie został pochowany w kaplicy katedry sandomierskiej.

Mikołaj Gomółka

Urodził się ok. 1535 roku w Sandomierzu. Pochodził z mieszczańskiej rodziny. Był jedynym synem Tomasza i Katarzyny. W połowie 1545r. przyjęto go na dwór króla Zygmunta Augusta i wpisano na listę tzw. cubiculari minores, czyli małych pokojowców tożsamych z paziami. Trzy lata później przeniesiono go jednak do zespołu fistulatorów i oddano pod opiekę jego kierownika – Jana Klausa, który był instrumentalistą na dworze królewskim oraz grał na instrumentach dętych. Z biegiem czasu został przyjęty do zespołu jako jeden z członków królewskiej kapeli. Od tego momentu zaczęła się jego wielka przygoda z podróżą. Wraz z osobami, tworzącymi skład zespołu oraz całym dworem królewskim, odwiedził Wilno, Knyszyn, Piotrków, Gdańsk, a być może również Królewiec. W roku 1563 wystąpił z królewskiej kapeli, a trzy lata później powrócił do rodzinnego Sandomierza. Po upływie kilku lat powrócił do Krakowa i tam objął posadę nadwornego muzyka na dworze kanclerza Zamoyskiego, u którego pozostał na służbie do roku 1591. Dalszego życiorysu artysty nie znamy.
Najsłynniejsze dzieło Gomółki to „Melodie na psałterz polski” napisane do tekstów Jana Kochanowskiego. Zawierają one 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym. Jest to dzieło ważne także dlatego, że kompozytor zadbał o zgodność pomiędzy rytmiczną siłą akcentową a specyfiką i akcentuacją języka polskiego.

Adam Bień
Urodzony w rodzinie chłopskiej, rozpoczął swą edukację od jednoklasowej szkoły języka rosyjskiego w Ossali, do której chodził tylko przez zimę a następnie przygotowywał się indywidualnie do egzaminu wstępnego rosyjskiego Progimnazjum w Sandomierzu. Uczniem tej szkoły został w roku 1911 gdzie ukończył trzy klasy. Po rocznej przerwie spowodowanej wybuchem I wojny światowej wstąpił, jesienią 1915 roku do czwartej klasy w polskim gimnazjum utworzonym już pod zaborem austryjackim. Zdał maturę w czerwcu 1920 r.
Źródło: Marek Juszczyk "Sandomierz" - przewodnik oraz opracowanie własne.